Podczas robienia zdjęć nie zawsze mamy czas na precyzyjne ustalenie kadru czy sprawdzenie poprawnego poziomu linii horyzontu. Często otrzymujemy wtedy „przekrzywione” fotografie, na których główny obiekt jest np. zbyt mały w porównaniu do otaczającego go tła. W takich i wielu innych przypadkach możemy ponownie wykadrować zdjęcie za pomocą funkcji Kadrowanie (Crop tool) w programie Photoshop CS.

Format JPG przewiduje zapis pliku ze zmienną kompresją. Photoshop, a właściwie wtyczka Save for Web pozwala zapisywać pliki JPG w ten sposób. Zmienna kompresja pozwala na lepszą optymalizację wielkości pliku. Część obrazu, niosąca ważne informacje może zostać skompresowana z mniejszą siłą. Skutek, to mniejszy rozmiarem plik. Pytanie, jak poinstruować Photoshopa, co ma kompresować silniej, co zaś słabiej?

Wraz z popularyzacją formatu RAW modne stało się wielokrotne wywoływanie tego samego pliku z korektą ekspozycji tak, by wyciągnąć jak najwięcej informacji ze świateł jak i cieni zdjęcia. Teoretycznie, łącząc dwa zdjęcia forsowane +2EV i -2EV można zyskać 4 EV na dynamice tonalnej, sięgając możliwości rejestracyjnych negatywu. Teoretycznie, bo po forsowaniu cyfrowego negatywu o 2 EV wyłażą już poważnie szumy. Technika ta wydaje się jednak przydatna, kiedy fotograf musi poradzić sobie z kadrem o dużych kontrastach – panna młoda w białej sukni w kościele, fotografowana z fleszem, czy zdjęcia w ciemnym pomieszczeniu z oknami, przez które wpada ostre dzienne światło, można w ten sposób dosyć prosto uratować wypalone niebo.

Do napisania tego tekstu zainspirował mnie artykuł na stronie Luminous Landscape. W artykule opisano metodę wyostrzania obrazu z pomocą filtra górnoprzepustowego. Ciekawość zmusiła mnie do zastanowienia się dlaczego takie rozwiązanie działa.

Nie zastanawiało was, dlaczego po otwarciu surowego pliku w NX2 otwarta jest zakładka Quick Fix? Otóż autorzy programu doszli do wniosku, że "obrazek" tam wyświetlony, czyli ten dziwny histogram jest bardzo istotny. Co tam jest narysowane? Na osi poziomej są wartości wejściowe z zakresu 0-255. Jest to obszar danych zawartych w NEF-ie, który będzie wykorzystywany do tworzenia właściwego obrazka. Oś pionowa odpowiada wartościom wyjściowym, czyli takim, na które zostanie przetworzony finalny obrazek. Jest tam też coś w rodzaju histogramu, ale nie histogramu finalnego zdjęcia, lecz histogramu NEF-a.

Pokażę tutaj, w jaki sposób zabawić się w udawany filtr polaryzacyjny i wykorzystać to do poprawy nieba.

Jak zmienić zdjęcie obiektu, w którym niestety nie mogliśmy wykorzystać stołu bezcieniowego i zestawu lamp?

Poniżej przedstawiam mój sposób konwersji do B&W (korzystam z layera korekcyjnego, który jest dostępny dopiero w Photoshop CS3, natomiast w CS2 alternatywnie używa się 'Channel Mixer').

Jak poprawić cerę modelki bez pomocy dermatologa ;). Z własnego doświadczenia wiem  ze kobiety nie lubią kiedy na zdjęciu widać każdą niedoskonałość ich cery, wiem  też ile radości mozemy sprawić kobiecie pokazując jej zdjęcie na którym jej cera  jest idealnie gładka jak u nastolatki :) Oto poradnik dzięki któremu mozecie  sprawic wiele radości każdej bez mała kobiecie ;)

Tutorial dotyczy programu Photomatix Pro, aczkolwiek inne dostępne na rynku oprogramowanie oferuje podobne możliwości. Większość tego co napisałem można prawdopodobnie znaleźć w innych tutorialach dostępnych w internecie.