Jeśli kiedykolwiek posługiwałeś się narzędziami Dodge (rozjaśnianie) i Burn (przyciemnianie), wiesz, że nie należą one, delikatnie mówiąc, do najbardziej udanych. Dlatego też profesjonaliści korzystają z metody opisanej poniżej — daje ona taką kontrolę nad obrazem, o jakiej mógłbyś tylko pomarzyć, posługując się klasycznymi narzędziami Dodge i Burn. Co więcej, technika ta „nie wpływa destrukcyjnie na piksele” (czyli nie niszczy pierwotnego wyglądu obrazka podczas edycji).

Jeśli często fotografujesz w słabych warunkach oświetleniowych, problem szumu na zdjęciach zapewne nie jest Ci obcy. Czy może być coś gorszego od tych uciążliwych, czerwonych, zielonych lub niebieskich kropek, które pokrywają całą powierzchnię obrazu? Okazuje się jednak, że istnieje sposób na jego redukcję (niezależnie od tego, jak go nazwiesz — „szumem kanału niebieskiego”, „szumem spowodowanym zbyt wysoką czułością ISO”, „rozmazanymi kolorami” lub po prostu „denerwującymi, czerwonymi, zielonymi i niebieskimi kropkami”). Aby się o tym przekonać, wykonaj poniższe ćwiczenie.

Na przygotowanie prawidłowego procesu tworzenia wyciągów barwnych składa się znajomość jego zasad, podstaw technologii druku barwnego oraz zmiany kilku domyślnych ustawień Photoshopa. Przy czym nie należy traktować tych ustawień jako stałych i niezmiennych. Zmieniają się one wraz z rodzajem opracowywanej grafiki, techniki i warunków druku oraz technik korekty barwnej.

Dostęp do ustawień separacji w Photoshopie daje okno Ustawienia kolorów (Color Settings), a ściślej Przestrzeń robocza (Working Spaces) - CMYK. Zestaw domyślnych ustawień Photoshopa może być dobry dla webdesignerów, lecz nie dla osób przygotowujących obrazki do druku. W predefiniowanych ustawieniach (Settings) na dobry początek zmieniamy cały ich zestaw na Ustawienia druku dla Europy (Europe Prepress Defaults) reprezentujący uśrednione ustawienia typowe dla warunków druku i rodzajów farb stosowanych w Europie.

Korekcja charakterystyki tonalnej zdjęcia jest jedną z najczęściej wykonywanych operacji w cyfrowej ciemni. Korygujemy rozkład tonów zarówno zdjęć bezpośrednio z aparatu cyfrowego, jak również obrazów uzyskanych przy pomocy skanera. Umiejętność odczytywania histogramu jest bardzo przydatna już na etapie fotografowania. Wiele aparatów cyfrowych wyposażonych jest w funkcję podglądu histogramu wykonanego zdjęcia. Dzięki temu mamy wgląd w charakterystykę tonalną obrazu. Jest to rozwiązanie bardziej rzetelne niż podgląd zdjęcia na ekranie LCD, ponieważ ten często nie odwzorowuje wiernie kolorystyki.

Film instruktażowy

Spojrzymy na cały system obróbki plików RAW z wysokości 30.000 stóp. Poszczególne składniki omówię bardziej szczegółowo w kolejnych rozdziałach, wcześniej jednak warto choćby ogólnie zapoznać się z ich funkcjami i wzajemnymi relacjami.

Funkcja Obrazek – Dopasuj – Cień / Światło, dostępna od wersji Photoshop CS, jest fenomenalnym narzędziem, umożliwiającym efektywne równoważenie jasności zdjęcia nawet w skrajnych przypadkach, jakimi niewątpliwie są fotografie wykonane pod światło. Ilustracja Z1 prezentuje zdjęcie, na którym widać zaledwie zarys obiektu – efekt taki uzyskany został poprzez sfotografowanie Pałacu Kultury i Nauki pod światło. Zresztą wyraźna jest promieniująca plamę światła, która wychyla się zza korpusu budynku. Tego rodzaju zdjęcia bywają wprawdzie bardzo interesujące, bowiem wspaniale pokazują kształt fotografowanego obiektu, ale częstokroć taki efekt uzyskuje się z niemożności fotografowania w innej porze dnia, czy też z innej perspektywy. Użyjemy tego karkołomnego przypadku, aby poznać potencjał funkcji Cień / Światło.

Zapraszamy do obejrzenia filmu zaprezentowanego poniżej, w którym lektor pokazuje jak w programie Photoshop można urozmaicać fotografię poprzez manipulowanie barwą wybranych obszarów zdjęcia.

Aby przeprowadzać korekcję kolorów trzeba mieć choć podstawową wiedze na temat koloru i jego powstawania. Wszyscy wiemy, że światło białe to składowa trzech kolorów: czerwonego, zielonego, niebieskiego (Red Green Blue). Natomiast w druku sytuacja wygląda inaczej. Aby móc wydrukować całą (a raczej jak największą) gamę kolorów trzeba zastosować kolory drugorzędne czyli: turkusowy (Cyjan), fioletowo-różowy (Magenta) i żółty (Yellow) oraz czarny (Black – oznacza się go „K”, aby uniknąć pomyłki z kanałem niebieskim „B”). Użycie tych kolorów zamiast RGB (w druku) ma związek z różnicą pomiędzy kolorami substraktywnymi i addytywnymi oraz możliwościami uzyskania z nich innych kolorów-bez wnikania w szczegóły.

Podkładanie tła na pozór jest proste. Niestety jeżeli chcemy uzyskać efekt wiarygodny zadanie jest już znacznie bardziej skomplikowane i pracochłonne.Szczególnie w przypadku portretów pojawia się zazwyczaj bardzo poważny problem. Chodzi o zaznaczanie włosów. Jakże często właśnie włosy sprawiają, że widz domyśla się, iż dokonany został fotomontaż. Na nieszczęście nie jest to jedyna kwestia, na którą musimy zwrócić szczególną uwagę. Niejednokrotnie fotograficy cyfrowi zapominają o absolutnie podstawowych sprawach związanych nie tyle z obsługą programu Photoshop, co z prawami fotografii. Przykładem może być głębia ostrości. Obiekt na pierwszym planie i tło, zwłaszcza w fotografii portretowej, na ogół nie są równie ostre. Dziwią zatem obrazki, na których zarówno portretowana osoba, jak również tło są identycznie ostre.