Światło w fotografii pełni nie tylko funkcję techniczną, ale również estetyczną. Są zdjęcia, w których mniej istotne jest, jaką kamerą zostały wykonane, natomiast ich wartość polega na umiejętnym operowaniu światłem. W fotografii studyjnej mamy szerokie możliwości dowolnego kształtowania obrazu oświetleniem. Wbrew powszechnym mniemaniom ograniczeniem nie są możliwości posiadanego przez nas sprzętu oświetleniowego, ale często nasze skromne umiejętności.
Można powiedzieć, że do filtrów specjalnych, zwanych też efektowymi, zaliczamy właściwie wszystkie te, których nie da się zaliczyć do żadnej innej grupy. Nie jest to jednak ścisła definicja. Niektórzy np. filtry szare zaliczają do efektowych, inni je rozgraniczają. Tak czy inaczej, występują pewni mniej lub bardziej typowi reprezentanci grupy filtrów efektowych – postaramy się w tej lekcji przedstawić ich przegląd i zaprezentować przykłady użycia tych najbardziej typowych.
Kwiaty należą do ulubionych tematów fotograficznych. Ich zdjęcia wykonujemy w każdych możliwych okolicznościach, na spacerach w ogrodach botanicznych i parkach, na własnych działkach i w ogródkach przydomowych. W warunkach studyjnych fotografujemy je raczej rzadko, jednak warto pokazać na kilku przykładach, jak możemy podejść do tego tematu.
Tym razem, ważną rolę odgrywać będzie lustro kuliste, pozwalające zwielokrotniać oglądany obraz. Do zdjęć kwiatów wykorzystujemy oświetlenie błyskowe, które pozwala nam na spore przymknięcie przysłony, konieczne przy zdjęciach w dużych skalach odwzorowania. Oświetlenie żarowe, ze względu na duże ilości emitowane ciepła, wykazuje małą przydatność do zdjęć kwiatów, które wówczas szybko tracą świeżość.
W zależności od okoliczności w jakich wykonujemy zdjęcia, podstawowa funkcja filtru UV, czyli blokowanie promieniowania ultrafioletowego, będzie dla nas mniej lub bardziej istotna. W ramach tej lekcji odwoływać się będziemy do kompleksowego testu filtrów UV, który przeprowadziła nasza redakcja. Pozwolił on obiektywnie porównać ze sobą filtry różnych producentów i ukazać jak duże różnice mogą występować pomiędzy różnymi modelami. Mimo że z pozoru to po prostu zwykła przezroczysta szybka.
Światło świecy w malarstwie grało znaczącą rolę – oświetlało ono wnętrze pracowni malarza. Także w wielu przypadkach pełniło ważną rolę w budowaniu atmosfery zdjęcia. Prześledźmy zatem na kilku przykładach zdjęciowych, jak zmienia się płomyk świecy zależnie od różnych czynników fotograficznych.
Sens ich istnienia może wydawać się dla wielu amatorów nieodgadniony. Ciągła walka z brakiem światła, coraz wyższe użyteczne ISO, mnóstwo pieniędzy wydanych na jak najjaśniejsze obiektywy – a tu nagle filtr, którego jedynym celem jest znacząco przyciemnić obraz. Po co? W jakim celu? Takie pytania mogą wydawać się jak najbardziej naturalne. Mamy nadzieję, że lekcja ta udzieli na nie odpowiedzi.
Studyjne oświetlenie powinno spełniać następujące wymagania:
Wymagania te spełniają źródła światła ciągłego i studyjne lampy błyskowe.
Filtry polaryzacyjne kojarzą się przede wszystkim z poprawianiem kontrastu nieba. To sztampowe wręcz zastosowanie towarzyszy obowiązkowo każdemu ich omówieniu, a przykłady takiego działania nierzadko pojawiają się również przy okazji ofert w sklepach internetowych. I my zatem zaczniemy właśnie od takiego ich użycia, jednak pokażemy również, do czego przydaje się filtr polaryzacyjny w fotografii miejskiej, portrecie, a nawet w zastosowaniach studyjnych.
Każdy przedmiot znajdujący się w polu widzenia obiektywu kamery zdjęciowej odbija padające na niego promienie świetlne. Ilość odbitych promieni zależy od kąta ich padania, oraz od rodzaju materiału odbijającego światło. Ciemne powierzchnie pochłaniają duże ilości światła, a odbijają mało, jasne – odwrotnie. Metalowe powierzchnie błyszczące podobnie jak szkło, odbijają stosunkowo większe ilości światła niż inne materiały. Kierunkowe odbicie od metalicznych powierzchni powoduje, że zachowują się one podobnie jak lustro – niemal całkowicie odbijając padające na nie promienie świetlne. Przy odpowiednim kącie padania tych promieni trafiają wszystkie na materiał zdjęciowy. W tym miejscu powstaje obraz źródła światła, który na fotografii jest przedstawiony jako biała plama. Jeśli promienie świetlne padają pod innym kątem, nie trafiają do obiektywu i w tym miejscu mamy głęboką czerń. Takim przykładem zachowania się światła są zdjęcia ozdób wykonanych ze srebra.
Omówieniem podstaw związanych z działaniem i zastosowaniami filtrów polaryzacyjnych rozpoczynamy cykl dotyczący filtrów fotograficznych. Będziemy przy tym opierać się na ofercie filtrów firmy Marumi. Decyzja o wyborze właśnie filtrów polaryzacyjnych jako pierwszego tematu nie jest przypadkowa, ponieważ jest to niewątpliwie zdecydowanie najpopularniejszy rodzaj filtru. Określany bywa wręcz niezbędnikiem każdego fotografa. Jednak pośród osób mniej zaznajomionych z fotografią wydaje się on tworem tajemniczym i niepotrzebnym. A co za tym idzie, najczęściej ignoruje się jego istnienie. Tymczasem naprawdę warto rozumieć cel jego istnienia i sposób działania. Odpowiednio użyty, potrafi znacznie wzbogacić nasze zdjęcia, a nawet pozwala fotografować w sytuacjach, w których bez niego byłoby to praktycznie niemożliwe.
Zdjęcia przedmiotów są ważną dziedziną fotografii. Wiele z nich wykonujemy w studiu fotograficznym, w większości przypadków na specjalnie wykonanych w tym celu stołach bezcieniowych. Czeska firma Fomei proponuje kilka różnych typów. Różniących się wielkością i co się z tym wiąże, ceną. W kolejnych artykułach omówimy ich właściwości. Dzisiaj na początek kilka ogólnych uwag, na przykładzie wyrobów ze szkła.
W zdjęciach przedmiotów użytkowych staramy się przedstawić ich formę oraz strukturę materiału. Pod warstwami lakierów, lub politur często gubi się struktura tworzywa, z którego dany przedmiot został wykonany. Kształt przedmiotu, oraz materiał i sposób wykończenia powierzchni narzucają sposób oświetlenia. Jeżeli małych przedmiotów nie można pokazać w ich naturalnym otoczeniu, zdjęcia najlepiej wykonywać na stole bezcieniowym. Pozorna jasność wielu przedmiotów często oszukuje nasze oczy, na zdjęciu będą one zawsze ciemniejsze od białej płaszczyzny stołu.
Bardzo często spotykam fotografie w różnych publikacjach, których jakość jest słaba, a w wielu wypadkach nie do przyjęcia zarówno przez twórcę, jak i oglądającego. Aby uniknąć takich sytuacji wystarczy pamiętać o zaledwie paru regułach przygotowania plików - wraz z ich stosowaniem odsetek błędów powinien spaść o ponad 80 procent.
Designed by Inkanet.